Zo. Hèhè!
Hèhè? Ja.. Hèhè!
1. Toetsweek is klaaar!
2. Warme chocolademelk is in m’n buik verdwenen
3. Net leuke plannen gemaakt voor het weekend
4. Lekkere (droge) slobbertrui en trainingsbroek aan.
Ja, dat was echt even hèhè!
En nu? FEESTÛÛÛH!!
Speciaal voor Rhe (Jaja.. DE Rhe, van m’n éénaééna laatste blog)
De vlaflip was een benaming uit de jaren 60 van de twintigste eeuw, waarmee men het oubollige imago van vla wat wilde oppoetsen. De vlaflip werd in 1963 bedacht door mevrouw Reuvers-Ulijn uit Oss.
Neerlands Hoop had in 1970 al een song getiteld: "Er zit een toupetje in de vlaflip", waarmee de vlaflip al enigszins het moderne imago dat oorspronkelijk bedoeld was verloor.
Door Hertog ijs werd in hun commercial uit 2003 de vlaflip belachelijk gemaakt. Inmiddels stond de vlaflip zelf symbool voor oubolligheid. Het ijs van Hertog was volgens deze reclame natuurlijk veel lekkerder. De kantinejuffrouw Corrie, die de vlaflip gemaakt had in plaats van het kant en klare ijs dat dagelijks geserveerd werd, werd hierop gedegradeerd tot toiletjuffrouw. Niet aardig van de firma Hertog, vonden critici van deze reclame.
Door de firma Mona, producent van onder andere toetjes, wordt de inmiddels kant en klaar verkrijgbare vlaflip in 2005 aangeduid met "ouderwets genieten van dit overbekende, typisch Hollandse toetje". Ook in 2005 werd het Stadsgewestelijk Materieel van de Nederlandse spoorwegen vanwege de nieuwe kleuren aangeduid als vlaflip. Een in 2005 opgeleverd met rood-gele kleurvlakken uitgevoerd flatgebouw aan de Pieter Calandlaan in Amsterdam-Osdorp heeft inmiddels ook de bijnaam vlaflip gekregen.
Zo. En nu is het opeens 1:55 en zit ik hier met halfdichtgeknepen oogjes (komt ook omdat ik m’n lenzen al uit heb..) slap hangend haar en gepoetste tandjes.
Niets anders dan gisteren om 1:55, terwijl het nu toch echt 2007 is..!
Ik vind het maar raar hoor! Mensen die om 23:59 nog rustig op hun stoel zitten en om 00:00 ineens hysterisch gaan lopen doen omdat het een ‘nieuw jaar’ is. Al dat gedoe met goede voornemens enzo.. Maf! Bij mij komt het besef toch pas over een paar weken, wanneer ik de eerste toets heb en dus de datum boven het blaadje moet zetten.
Het enige leuke aan ‘nieuw jaar’ (of oud jaar.. het is maar hoe je het bekijkt) is dat je kunt zeggen tegen iemand: Hé, tot volgend jaar!
Achja. Zo zie je maar, er veranderd niets.. ook mijn humor niet!